Toen ik onlangs in Manhattan met mijn fiets voor een rood licht stond, zag ik een jonge vrouw het zebrapad oversteken met een kind van een jaar of drie aan de hand. Haar gsm begon een salsa-deuntje te spelen, ze viste het ding uit haar jaszak en toen ze "hello" zei, bleef ze pal in het midden van het zeprabad staan, de hand van het kind loslatend. Het jongetje keek even vragend naar haar op en drentelde dan van haar weg. Zij had het niet in de gaten. "The baby! The baby!" riep ik. Een chauffeur die ook voor het rood licht stond slingerde haar een vulgaire verwensing naar het hoofd. De moeder, of misschien was ze het kindermeisje, draaide zich om, liep het kind achterna, grabbelde het bij de hand, allemaal zonder haar telefoonconversatie te onderbreken.
Ik wil niet beweren dat ze slecht voor het kind zorgde maar ze was duidelijk niet goed in multitasking. Zelf ben ik daarin alleen bedreven in de keuken. Daarbuiten doe ik beter geen twee of drie dingen tegelijk of er komen ongelukken van. Dat heb ik gemeen met de grote meerderheid van de mensheid. Het is een plaag van onze tijd dat velen –vooral jongeren- dat niet willen inzien. De gevolgen kunnen heel erg zijn. Vorige zomer in upstate New York verloor een tienermeisje dat aan het sms’en was terwijl ze reed de controle over haar stuur en knalde tegen een vrachtwagen aan. Zij en de vier vriendinnen die met haar meereden betaalden die multitasking met hun leven.En zij niet alleen. Volgens een onderzoek door het Virginia Tech Transportation Institute is secondary task distraction nu de voornaamste oorzaak van auto-ongevallen. Gsm's, Blackberry's en iPods blijken de hoofdschuldigen. Ook de National Highway Traffic Safety Administration schat dat 80 procent van de botsingen en 65 procent van de bijna-botsingen veroorzaakt worden door verstrooide chauffeurs. In veel Amerikaanse staten, New York inbegepen, is telefoneren of sms'en achter het stuur nu verboden maar in deze stad zie ik alvast veel chauffeurs die zich daar niets aan trekken. Als fietser moet ik goed uit mijn doppen kijken. Vooral voor die grote bakken die tegenwoordig vol electronische snufjes zitten. Het lijkt de nieuwste strategie van de autobedrijven om aan hun zware verliezen een einde te maken: consumenten verleiden door wagens in amusementscentra te veranderen. ‘Mobiele woonkamers’, zoals Chrysler de nieuwe Dodge Grand Caravan aanprijst. "Ik vind dat je auto je geliefkoosde kamer moet zijn", zegt de directeur van Chrysler, "hij moet je een weldadig gevoel geven. Dat hij je ook van punt A naar punt B brengt is bijkomstig."
Dat maakte me nieuwsgierig en zo kwam het dat ik me naar een locale Chrysler-dealer begaf, waar ik plaats mocht nemen in een witte leren zetel achter het stuur van een glanzende Dodge Grand Caravan. "You look good in that car", zei de verkoper, wellicht voor de miljoenste keer in zijn leven. Zijn naam was James Greco en hij leek zo uit de Soprano’s gestapt. "De Grand Caravan staat in verbinding met drie satellieten", legde hij uit, "U kunt naar 130 kanalen luisteren. De passagiers achteraan kunnen kiezen uit drie video-kanalen. Ze kunnen MP3- spelers, computers en dergelijke aansluiten.... Iedereen heeft zijn eigen koptelefoon." Het dashboard zag er uit als dat van een klein vliegtuig. El Greco tikte op een van de schermen. "Navigation-System, een USB 2.0 port waarmee u 2500 songs kunt opslaan en duizenden digitale foto's..." Het duurde nog even voor hij de lijst had afgewerkt. Maar wat ik niet zag was een ingebouwde computer. Op de laatste autoshow in Detroit pakte Ford uit met een auto uitgerust met een computer-toetsenbord, een printer en een navigatiesysteem dat je niet alleen de weg wijst maar je ook de stand van sportwedstrijden geeft en de locatie van de dichtstbijzijnde Starbucks of meeneem-Chinees. Bij dat alles wordt de chauffeur ook nog verondersteld om zijn aandacht bij het verkeer te houden. Mensen hebben natuurlijk altijd al dingen gedaan achter het stuur die risico's inhouden: ruzie maken, eten, de kaart lezen, zich schminken, vrijen. ..maar nu loopt het aantal mogelijke afleidingen compleet uit de hand. De auto-fabrikanten krijgen kritiek maar ze beweren dat ze er iets aan doen. Ford belooft tegen 2009 een miljoen nieuwe auto’s uit te rusten met haar 400 dollar kostend Sync-systeem waarmee je het hele amusements- en communicatiesysteem kunt controleren zonder je handen te gebruiken. Door enkel met je stem bevelen te geven kun je mensen opbellen, je berichten beluisteren en de muziekinstallatie bedienen. En voor de chauffeur die dreigt afgeleid te worden door zijn kinderen die achter zijn rug ruzie maken over welke DVD ze willen bekijken heeft Nissan een simpel knopje geinstalleerd waarmee hij alle entertainment-electronica kan afzetten. Als hij nu ook nog een knopje had om de kinderen af te zetten zou het helemaal goed zijn. De overheid heeft de autobedrijven voorlopig nog maar weinig beperkingen opgelegd. De staat New York verbiedt wel om tv-schermen op het dashboard te installeren. Een van de sponsors van dat verbod was staatssenator Carl Marcellino. Die was behoorlijk geschrokken toen hij in Miami een taxi nam. Tijdens de rit was de chauffeur de hele tijd aan het kijken naar een scherm op zijn dashboard waarop een boksmatch aan de gang was.
29 februari 2008