Sinds een week dwaal ik door het rare stripverhaal dat Belgie heet.
Eens te meer word ik er voortdurend afgeleid door straatpoëzie. "Dat zou een goede familienaam zijn voor jou", zegt Tom als we op weg naar Leuven een vrachtwagen inhalen van de firma Vroegindewey. “En dat is een bedrijf waar jij zou moeten werken”, zeg ik als we op de zijkant van een camion lezen dat hij toebehoort aan een firma die gespecialiseerd is in "Professioneel Vernietigen". Op een donkerrood bestelwagentje voor de tekenacademie van Tienen lees ik "Karen & Maarten Verse kip en gevogelte", wat voor de kippen onder ons toch existentiele vragen moet oproepen. Wat verder, op de stemmige grote markt van Tienen, word ik gecharmeerd door een affiche die een paardeprocessie aankondigt "ter ere van de goddelijke zaligheid".
Wat me in het straatbeeld ook opvalt is dat het Engels er elk jaar prominenter wordt. Engels is het nieuwe Frans van Vlaanderen. Wat ermee bedoeld wordt, is me niet altijd duidelijk. Zo stel ik me vragen bij de affiches voor fuiven die ik in het Waasland tegenkom: de ene adverteert een ‘String-party’, de andere een ‘Mellow party’, nog een een ‘One Liter-party’. Wat gebeurt daar eigenlijk? In Genk loop ik langs Broodjesbar ‘De Happy’ in een straat waarvan de naam op het naambord niet alleen in het Nederlands maar ook het Limburgs staat vermeld: "Grotestraat/ Groetestrot". In de buurt van de mooie nieuwe bibliotheek wemelt het van Engelstalige opschriften: Quality Burger Restaurant, Fiducial Accountancy, Accent Select Services, Cafe Cheers, Free Record Shop, 'Food Drinks Lounge Enjoy', Manpower, Ink and Image, de Shelter, de Nightwalker en dat is nog maar het begin. Zelfs het restaurant van de bibliotheek heeft een bord aan de ingang staan dat "Coffeelovers" verleidt met "coffee, lunch, take out".
In Mechelen ben ik dit jaar nog niet geweest maar ik heb geen reden om te veronderstellen dat er in de winkelstraten van die mooie stad minder gul met Engels wordt gestrooid. Ik denk aan Mechelen omdat ik net las dat minister Bourgeois de stadsoverheid verboden heeft om een eentalig-Arabische brochure uit te delen aan immigranten. Die brochure moest ervoor te zorgen dat de nieuwkomers op het Offerfeest de regels van vervoer en hygiene zouden volgen. Maar volgens Bourgeois moeten ze dus eerst Nederlands leren voor ze die regels mogen vernemen. In Flanders Flemish goddammit!
In Knokke zit ik in de bibliotheek te lezen in 'Horizon 8300', de luxueuze meertalige cataloog van een tentoonstelling over de toekomstplannen van de stad. Ook daarin wemelt het in de Nederlandse tekst van Engelse woorden waarvoor perfecte Nederlandse equivalenten bestaan. Toegegeven. Knokke is een beetje een verlengstuk van Amerika, toch in de ogen van sommige van haar bewoners. Denkt u dat burgemeester Bloomberg en burgemeester Lippens elkaar kennen, vraagt een Knokkenaar me. Ik heb er nooit bij stilgestaan maar het zou me niet verbazen. Lippens steekt in elk geval regelmatig de plas over. Hij en Bloomberg zijn beiden schatrijke mannen die gebeten zijn om de geschiedenis in te gaan als burgemeesters die hun steden een radicaal nieuw gezicht hebben gegeven. Dat ze daarbij regelmatig een groot deel van hun bevolking de pot op sturen, hoort bij hun macho-imago. Knokke is natuurlijk New York niet. Waar Bloomberg er, uiteindelijk tevergeefs, van droomde om de Olympische Spelen naar New York te halen en een grootscheeps plan lanceerde om van New York de groenste woon- en werkstad van Amerika te maken, beperkt Horizon 8300 zich tot 16 projecten. "Centraal staat de samenwerking met de private sector", schrijft Lippens in het voorwoord van de cataloog. Dat is ook Bloombergs motto. Wat hem van velen het verwijt opleverde, dat hij de stadsontwikkeling stuurt in functie van commerciele belangen en het aantrekken van rijke inwoners en bezoekers. In Knokke hoor ik tijdens mijn verblijf precies dezelfde kritiek, zowel op de plannen voor het nieuwe casino als op deze voor de uitbreiding van het Zwin of voor een tweede golfterrein. Ik hoop maar dat af en toe de beste ideeen eens winnen.
23 maart 2010