Toenemende politie-controle wekt de indruk van een marihuana-epidemie in New York...
Sinds ik in New York woon, ben ik drie keer voor een rechter verschenen. De eerste keer was ik getuige op het proces van een junkie die bij ons had ingebroken. De tweede keer was ik aanklaagster tegen een electricien die mijn geld aan cocaine had besteed. De derde keer was ik zelf de beschuldigde. De rechter was een kleine blonde vinnige dame. Mijn naam werd afgeroepen. Ik moest naar voor gaan. Er kwam een advocaat van de rechtbank naast me staan. "Verstaat u Engels?" fluisterde hij. Ja dus. Daarmee kon ik mijn plan trekken. Of ik de feiten ontkende, wou de rechter weten. Nee. Dan kan ik niet anders dan u een boete geven, zei ze, onthou voortaan dat je jonger dan 14 moet zijn om op het voetpad te fietsen in New York. 25 dollar, zei ze met een twinkel in haar ogen. Ik bedankte haar. Ze had de boete gehalveerd. Ze moest die ochtend meer dan 50 boosdoeners afwerken. Omdat de sfeer in de rechtbank zo straattheater-achtig was, bleef ik zitten. De beschuldigden leken van over heel de wereld te komen. Af en toe riep de advocaat een tolk ter hulp. De misdaden liepen uiteen van rijden zonder rijbewijs en illegaal wapenbezit tot vechten, nachtlawaai, openbare dronkenschap en 'loitering' ('hangen'). De meest voorkomende overtreding was marihuana-bezit. De rechter verwierp meer dan de helft van de aanklachten wegens onvoldoende bewijs. De rest kreeg een geldboete. Ik denk niet dat ik de enige was die zich afvroeg hoevelen onder het gerechtspersoneel ook al eens een joint opstaken. Een heel pak wellicht, de rechter misschien incluis. Ik rook zelf niet. Dat neemt niet weg dat ik me mateloos erger aan de hypocrisie over marihuana. Hoewel uit peilingen blijkt dat de helft van de Amerikanen het hebben gerookt en evenveel het willen het legaliseren, zijn de arrestaties voor marihuana-bezit scherp gestegen. Vooral in New York. Burgemeester Bloomberg heeft toegegeven dat hij vroeger met plezier weed heeft gerookt maar dat belet niet dat er onder zijn beleid al meer dan een kwart miljoen mensen gearresteerd werden voor het bezit van kleine hoeveelheden. Dat is meer dan onder alle andere burgemeesters van de afgelopen 30 jaar samen. Dat komt niet omdat er nu meer gerookt wordt. Wat wel veranderd is, is de greep van de politie. Het begon met de uitbreiding van het politiekorps in de jaren '90 in het kader van de radicale misdaadbestrijding. Dan zette de post- 9/11 paranoia het licht op groen voor ongebreidelde controle. Sindsdien is het gewoon geworden dat mensen op straat of in de subway worden tegengehouden en gefouilleerd. Zo komt er meer marihuana-bezit aan het licht. De meesten die dat overkomt zijn zwart of latino. Onder mijn blanke New Yorkse vrienden ken ik niemand die al is tegengehouden en afgetast door de politie. En geloof me, als zij hun zakken zouden moeten legen, zou er ook wel wat weed naar boven komen.
New York mag zich dan wel graag voorstellen als het tolerante centrum van de wereld maar wat haar marihuana-beleid betreft hinkt ze serieus achterop. In 14 Amerikaanse staten kun je al medische marihuana op doktersvoorschrift kopen in daartoe bestemde dispensaria. In 15 andere wordt aan een wettelijke regeling gewerkt. In New York staat men nog nergens. Marihuana is illegaal onder de federale wet maar president Obama, die naar eigen zeggen zelf wel eens een jointje lustte indertijd, verbood het FBI nog razzia's te houden in de marihuana- dispensaria.
Het marihuana-beleid van New York lijkt nog absurder tegen de achtergrond van de toenemende populariteit van de plant op het kleine scherm. Op dit ogenblik lopen er vijf tv-shows waarin marihuana een belangrijke rol in speelt. Een ervan is "Glee", een 'high school musical show' op het conservatieve Fox-net. Geen van die shows heeft klachten van kijkers uitgelokt. De drug is zo ingeburgerd dat de cover van Fortune de vraag stelt: "Is Pot Already Legal?" ("Is marihuana al legaal?"). In New York is het antwoord nee. De criminalisering van de plant is een wapen in het arsenaal van de politie en die houdt niet van ontwapenen.
22 september 2009