Als ik in New York ben, kan het weer bij jullie me doorgaans weinig schelen maar tijdens de hittegolf in juli ging ik verschillende keren per dag op mijn computer kijken naar het Belgisch weerbericht. De reden is dat mijn moeder in een verzorgingstehuis zonder airco verblijft. Ik weet het, dat is niets ongewoon in Belgie, de verplegers en mijn broers drukten me op het hart dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Ik moet hen wel geloven. Het alternatief is om, zoals een perfecte dochter zou doen, naar Belgie terug te keren en zelf bij te springen in de zorg van mijn moeder. Intussen is het koeler in Belgie. “Brussels, 14h30, 21 degrees Celsius”, las ik daarnet. Oef. In New York kunnen we nu eieren bakken op het asfalt. Veertig graden en een vochtigheidsgraad die iedereen doet blinken van het zweet. De stad heeft 400 ‘cooling centra’ geopend voor mensen die geen airco hebben. “Please check on your elderly neighbors”, vroeg de burgemeester daarnet nog op het nieuws. Een goede raad want vele oudjes kunnen zichzelf niet beredderen, of ze nu arm of rijk zijn. De laatste week werd het lokale nieuws gedomineerd door een dispuut over de zorg van Brooke Astor, de 104-jarige filantrope. Het is niet alleen omdat ze zo oud en zo rijk is dat de media zoveel belangstelling hebben voor haar lot. Misses Astor is ook de laatste ‘Grand Dame’ van de high society, de ‘Queen Mum” van New York die 40 jaar lang presidieerde over gala-bals en haar dagen vulde met geld weggeven. Ze gaf het aan musea, bibliotheken, daklozencentra, bejaardentehuizen, de dierenbescherming, noem maar op, ruim 200 miljoen dollar in totaal. Ze stond er op om elk project dat ze steunde te bezoeken, in royale stijl met chauffeur en onveranderlijk piekfijn gekapt en gekleed in haar signatuur-pak: een haute couture-jurk, een breedgerande hoed, parelsnoeren rond de hals, hoge hakken. Zo was ze ook gekleed tijdens haar laatste publieke verschijning, op haar eeuwfeest. Sindsdien werd ze nog zelden gezien. Ze bleef in haar paleisachtig appartement op Park Avenue met haar schoothondjes Boysie en Girlsie. Haar verstand begon te vervagen. Ze vergat. Ze herkende geen mensen meer. Haar enige zoon Anthony, intussen ook al 82, hield toezicht over haar zorg. Maar hij is er nu van beschuldigd dat hij zich van het fortuin van zijn moeder heeft bediend om te investeren in Broadway-producties en intussen als een gierige vrek gespaard heeft op haar verzorging. Hij zou medicijnen hebben laten wegvallen, zelfs geweigerd hebben om haar nieuwe sokken te kopen. De beschuldiging doet pijn want ze komt van zijn eigen zoon, Philip. Die vroeg aan de rechtbank om de voogdij over Brooke over te dragen aan haar vriendin Annette, de vrouw van mode-ontwerper Oscar de la Renta. Tot genoegen van de tabloids, mengden andere iconen van de high society zoals Henry Kissinger en David Rockefeller, zich in de strijd aan de kant van Philip en Annette. Vader Anthony kreeg dan weer de steun van Brooke’s pastoor. Hij noemt de aantijging onzin en zegt jaarlijks 2,5 miljoen dollar aan de zorg van zijn moeder te besteden. De beschuldigingen vliegen heen en weer. Natuurlijk zeggen beide partijen dat ze alleen de beste bedoelingen hebben. Net als in het Midden-Oosten. Anthony beweert dat hij niet begrijpt wat zijn zoon motiveert. Laat me raden. Net als in het Midden-Oosten zou het wel weer eens over eigendom kunnen gaan. Vastgoed. Wat voor wie is. Brooke staat met een been in haar praalgraf en het getouwtrek over haar fortuin is begonnen.
Maar goed dat ze zelf niet meer beseft wat er rond haar gebeurt. Het schaamrood zou haar naar de steevast gerougede wangen stijgen. De rechtbank heeft nu voorlopige voogdij toegekend aan Annette De La Renta die het verschrompeld oudje heeft versluist naar een van haar kastelen, Holly Hill in Briarcliff Manor, ten noorden van de stad. “De frisse plattelandslucht zal haar deugd doen”, zei Annette. Gezien de hitte in de stad lijkt het een wijze beslissing. Wat er ook met haar fortuin gebeurt, ik hoop dat Brooke zo comfortabel mogelijk kan wegglijden. Al is ze een symbool van ‘old money’, ze was een vrouw van simpele komaf die al vele watertjes doorzwommen had toen ze met haar derde huwelijk de hoofdvogel afschoot: Vincent Astor, de oudste zoon van de rijkste familie van New York. Het Astor-fortuin was vergaard met het bedriegen van indianen (pelshandel), drugsverkoop (opium) en het meedogenloos uitmelken van duizenden huurders van krotwoningen. Voeg er nog spoorweg- en vastgoedspeculaties aan toe, strooi er wat frauduleuze leningen over, et voila: “The family that owned New York”, zoals de Astors in een nieuw boek worden beschreven. Het strekt Brooke tot eer dat ze een flink deel van de buit heeft terug gegeven. Je kan haar enkel een zachte zonsondergang toewensen.
2 augustus 2006