Zicht vanuit de kunstschool op Arezzo
Geinspireerd door Dario Fo, lanceerde onze gastheer een kunstschool
Zicht vanuit de kunstschool op Arezzo
Ik heb het gevoel dat ik de laatste tien maanden duizenden ruines heb gezien, eerst tijdens twee bezoeken aan Detroit en nu de laatste drie weken op reis door Griekenland en Italie. Van duizenden jaren oude resten van gebouwen tot in de steek gelaten nieuwe ruwbouw met alles er tussen in. Mijn brein jeukt van nieuwsgierigheid naar hun geschiedenis. Ik zit deze tekst te schrijven in een 17de eeuwse hovenierswoning net buiten de stadsmuren van Arezzo, een van oorsprong Etruskisch stadje in Toscanie. Mijn raam kijkt uit op een vier eeuwen oude onbewoonde villa, een paleis naar New Yorkse normen, dat één enkele, ernstig kijkende arbeider al jaren aan het restaureren is. De villa is het hart van een prettig verwilderd domein met reusachtige eiken en cypressen en een vijver. Er zitten egels, eenden, fazanten en minstens een vos. Het doodsvonnis van de laatste werd net getekend. Het dier zou de gans van onze Amerikaanse gastheer Scott hebben doodgebeten. Dat heeft de huisbaas, een Italiaanse graaf met eigendom alom in de streek, van onze vriend zo kwaad gemaakt dat hij gezworen heeft om de vos dood te schieten. Scott die zelf iets van wapens kent, is niet van plan om tussen te komen. Hij en de graaf komen goed overeen, ook al omdat deze laatste genoegen neemt met een zeer schappelijke huurprijs. Op tien minuten wandelen langs een eeuwenoude aquaduct ligt de school die Scott 15 jaar geleden oprichtte. De 'Accademia dell' Arte' is gehuisvest in een villa die begin 1500 werd gebouwd als zomerverblijf voor de bisschop. "Het bisdom is nog steeds eigenaar", vertelt Scott. Onze vriend is een onuitputtelijke bron van informatie over de geschiedenis, kultuur, gastronomie, politiek en sociale gewoonten van Toscanie. Hij kwam voor het eerst naar Italie als student om opzoekingswerk te doen voor zijn thesis. Van het een kwam het ander. Geinspireerd door een ontmoeting met theatermaker Dario Fo en door zijn overtuiging dat hij beter onderwijs kon aanbieden dan wat hij zelf had moeten doorstaan, groeide zijn plan om een internationale kunstacademie op te richten voor theater-, muziek-, dans- en filmstudenten die zich tegelijk willen onderdompelen in de Italiaanse taal en cultuur. De studenten wonen op de academie en krijgen les van een internationaal team van professoren. "Het tempo ligt hoog", zegt Scott, "de studenten zijn 's avonds behoorlijk moe." Vakantieperiodes worden gebruikt voor studiereizen door Italie en de rest van Europa. Studeren aan de Accademia dell'Arte is op zijn Amerikaans niet goedkoop. De ouders en studenten verwachten waar voor hun geld. Maar geld alleen is niet genoeg om in de school binnen te geraken. Scott organiseert audities in Amerika en Europa voor kandidaat-studenten waarvan hij de meest getalenteerden selecteert. De Academie biedt plaats aan vijftig studenten. Zij worden goed verzorgd. Zo zet een Filippijns team van koks hen elke dag twee uitstekende Italiaanse maaltijden voor. De laatste dagen heb ik vaak zitten mijmeren over hoe fascinerend ik het als jonge vrouw zou hebben gevonden om een tijd in Italie te mogen studeren. Maar niet iedere buitenlandse student verlaat la bella Italia opgetogen. Scott heeft net een vergadering achter de rug met de directeurs van andere internationale scholen uit de streek. Een zwarte Amerikaanse aan de school van een collega was terug naar huis gehaald door haar hysterische moeder nadat het meisje op een avond door vijf gewapende agenten in burger aan haar flat werd opgewacht. Het bleek over een geval van identiteitsverwarring te gaan maar de agenten hadden zich zo schofterig gedragen dat de zaak de plaatselijke pers haalde. Het meisje was hals over kop naar de VS terug gekeerd. Haar moeder had haar opgedragen om al haar spullen achter te laten omdat ze bang was dat de agenten drugs in de bagage van haar dochter zouden verbergen. Het lijkt een overdreven reactie maar zwarte Amerikanen zijn al zo vaak beschuldigd en gestraft voor misdaden die ze niet hebben begaan.
De 'grote markt' van Arezzo
15 maart 2010
