“Welke kleur zal de Empire State Building vanavond hebben?” Dat is een vraag die je in New York wel vaker hoort want de belichting van het hoogste gebouw van de stad verandert wel tweehonderd keer per jaar. Tot begin 2007 had het gebouw daarvoor zes mensen in dienst die haast een hele werkdag nodig hadden om alle kleurenfilters voor de spotlichten te verwisselen. Ook hun job is nu overgenomen door een computer. Die bestuurt nieuwe L.E.D.-lichten die niet alleen veel meer kleurschakeringen kunnen weergeven maar ook wat milieu-vriendelijker zijn.
Soms hoef je de vraag niet te stellen omdat je het antwoord al weet. Zo kan je ervan op aan dat de Empire rond kerstmis in groen en rood licht zal baden en in blauw en wit licht als de joden Hannukah vieren. Op het feest van St. Patrick kleurt de toren groen, op de Gay Pride-dag roos,op de eerste dag van de lente geel en wit, op de nationale feestdag rood, wit en blauw. Dat zijn vaste waarden maar er zijn vele andere dagen waarop de reden voor de kleur van de dag moeilijker te raden is.Onlangs was de spits groen, vanwege de moslim-feestdag Id al-Eitr. Daarvoor was hij tennisbal-geel, ter ere van de US Open. En enkele dagen geleden was hij rood en geel om de zestigste verjaardag van de Chinese Volksrepubliek te vieren. Niet iedereen vindt dat zo’n puik idee. Er kwam zelfs protest van binnen het gebouw, waar "Human Rights Watch" en "Human Rights in China" hun kantoren hebben. Voor de ingang van het gebouw werd betoogd door aanhangers van Tibet. "Mao's Empire State Building" stond er op een van hun borden. Binnen poseerden de Chinese consul-generaal en Joseph Bellina, de hoofd-manager van de Empire State intussen voor de camera's. "De verlichting is een symbool van de eenheid tussen onze landen en onze volkeren", zei deze laatste. Zulke dingen worden gezegd op zulke gelegenheden maar ik vraag me wel af wat de NewYorkers ervan zouden vinden als de nationale feestdag hier gevierd zou worden zoals dat nu in China gebeurt. Zij die langs de route van de parade wonen zouden zelfs hun ramen niet mogen openen of op hun balkonnen staan kijken terwijl de stoet passeert. Vrienden of familie ontvangen, zou hen verboden zijn. De luchthavens zouden tijdens de parade gesloten zijn en in heel de stad zou het krioelen van politie en ander ‘veiligheidspersoneel’, klaar om zelfs het mildste protest in de kiem te smoren. Tanks en ander miltair tuig zou door de straten donderen, militaire vliegtuigen zouden over de stad scheren. Om niets aan het toeval over te laten zouden de New Yorkse winkels in de periode voor het ‘feest’ geen messen mogen verkopen en alle duivemelkers -er zijn er meer dan je zou denken in New York- zouden hun diertjes al twee weken voor de stoet moeten binnenhouden (misschien gebruiken de terroristen wel postduiven). Rond New York zouden alle andere stoeten en massa-bijeenkomsten verboden zijn. De telefoonmaatschappijen zouden hun belsignalen veranderen zodat New Yorkers ongevraagd een patriottisch lied zouden horen in afwachting dat er wordt opgenomen.
Nee, zo’n totalitaire controle zouden NewYorkers nooit aanvaarden. Dat denk je dan toch, met een zekere opluchting. Maar intussen worden we wel in de gaten gehouden als nooit tevoren. Drie dagen na het "feest" in Beijing dat door de Empire State Building werd meegevierd, kondigde de New Yorkse burgemeester Michael Bloomberg aan dat hij het netwerk van private en publieke bewakingscamera's, automatische nummerplaat-lezers en wapen-sensoren waarmee downtown New York sinds 2005 wordt bewaakt, volgend jaar zal uitbreiden naar een groot stuk van midtown. Natuurlijk protesteren verenigingen voor de bescherming van burgerlijke vrijheden maar dat lijkt niet meer dan een ritueel. Manager Bellina van de Empire State Building kan op zijn beide oren slapen. Zijn toren valt in de uitbreiding van de beveiligde zone. Elke beweging van de vier miljoen bezoekers die hij elk jaar over de vloer krijgt, zal dag en nacht worden beloerd.
6 oktober 2009