Mijn ouders zijn al enkele jaren dood maar elke dag nog wordt ik aan hen herinnerd....
Mijn ouders zijn intussen al enkele jaren overleden. Hij werd 75, zij 78. Ik had niet verwacht dat er sinds hun dood geen dag zou voorbijgaan, ook niet in New York waar ze nooit zijn geraakt, zonder dat iets of iemand me aan hen zou doen denken. Deze morgen was de aanleiding een krantenartikel over een herdenking van Felix Brinkmann in zijn stamcafé O'Flanagan's, niet ver van zijn flat op de 65ste straat in de Upper East Side, New York's rijkste buurt. Meneer Brinkmann is u wellicht onbekend maar in New York had hij enige faam. Die kreeg hij vooral als uitbater van Adam’s Apple. Dat was in de woelige jaren zeventig New Yorks bekendste disco, naast Studio 54. Toen Adam’s Apple in het begin van de jaren negentig sloot werd het betrekkelijk stil rond hem tot hij twee weken geleden weer het nieuws haalde. Brinkmann, die 90 jaar was en alleen woonde, werd vermoord gevonden in zijn bed. Zijn baas had de politie gevraagd een kijkje te gaan nemen nadat de man, tegen zijn gewoonte in, zonder verwittiging niet was opgedaagd op zijn werk. U hebt het goed gelezen. De 90-jarige ging elke dag uit werken in de Bronx, een flink eind vanwaar hij woonde. Hij was er manager van een flatgebouw. Mijn vader zou dat fantastisch hebben gevonden. Zelf werkte hij heel zijn leven keihard en toen hij met pensioen ging had hij geen enkel verlangen om het kalmer aan te doen. Hij bleef zwoegen tot zijn ziekte hem velde. Toen hij besefte dat hij nooit meer zou kunnen werken, was zijn droefheid hartbrekend.
In Amerika voelen steeds meer hoogbejaarde mensen zich sterk en gezond genoeg om te blijven werken. Sommigen doen het enkel uit financiele noodzaak maar anderen ook of vooral omdat ze er plezier in hebben. Meneer Brinkmann was een van hen. Hij was een taaie rakker. Hij zou drie keer uit Duitse concentratiekampen zijn ontsnapt alvorens hij naar Amerika kon vluchten. De tweede wereldoorlog was al volop bezig toen hij van Litouwen naar Duitsland verhuisde. Volgens zijn zoon uit sympathie voor de Nazi’s maar de liefde was niet wederkerig. Wat hij, als kind van een joodse moeder, had kunnen weten. Op de herdenking was er een dia-voorstelling over zijn leven. Het viel op dat hij met met tientallen verschillende dames in beeld kwam. Brinkmann was gek op vrouwen. Zijn kleindochter vertelde dat hij op haar laatste verjaardagsfeestje nog geprobeerd had om een vriendin van haar te versieren. "Ik heb hem vaak verwittigd dat hij voorzichtig moest zijn met vrouwen", vertelde zijn baas, "Ik zei hem: 'Zoek je één vrouw. Je gaat in de problemen geraken' ". Op 29 juli ontving meneer Brinkmann een dertigjarige vrouw bij hem thuis.Een man glipte mee naar binnen. Nadat de twee de bejaarde vermoord hadden, plunderden ze zijn flat en vluchtten in zijn wagen. Ze werden snel geklist. Op de herdenking zei zijn kleindochter dat ze geschokt was door de moord maar ze vermoedde dat haar grootvader zo’n abruupt einde nog niet zo slecht zou gevonden hebben. "Ik heb mij hem nooit kunnen voorstellen in een rolstoel of op een doodsbed. Hij zou trots geweest zijn dat we het nu hebben over de vele vrouwen die hij heeft gekend."
Ik weet niet of grootvader Brinkman sportte op zijn superfitte negentigste. Misschien redeneerde hij wel zoals mijn vader die altijd zei: "Ik doe al genoeg aan sport door zoveel te werken". Ik hoor mezelf aan mijn vader vertellen over Frank Levine die op zijn 95ste, na twee knieoperaties, in juni het Amerikaanse record brak in de 400 meter voor mannen tussen 95 en 99 en hoe ontgoocheld hij was toen zijn record enkele weken later gebroken werd door een andere 95-jarige. "Ge zijt mij weer wat aan het wijsmaken", zou mijn vader zeggen. "‘T is echt waar va", zeg ik, "en er is zelfs een Amerikaanse pastoor van 92 jaar die traint om op zijn honderste verjaardag aan de 100 meter sprint mee te doen." Voor wie wil trainen met het oog op later: Max Springer, de 95-jarige die Levine’s record brak, liep de 400 meter in 2 minuten en 45 seconden. Michael Johnson, de wereldrecordhouder, doet er 43,18 seconden over.
1 september 2009